Met z’n vieren razen we in mijn oude volgepakte Ford Mondeo over de Duitse autobahn. Er is iets met mijn stuur wat af en toe uit zichzelf gevaarlijk naar links of rechts zwenkt. Vanavond spelen we met Wired Paradise in Neuburg an der Donau, een club diep in het Duitse Beieren. Ik heb er veel zin in. Eindelijk spelen we weer met deze band. Ik heb voor dit optreden meer dan 2 jaar moeten bellen met de nogal stugge clubeigenaar.
Het is vrijdag, de vakantie is begonnen en na 5 uur rijden lopen de wegen vast. We staan meer dan 2 uur letterlijk stil voor Würzburg, het is 7 uur en we moeten nog meer dan 200 kilometer rijden. Ons optreden begint om half 9. We nemen een B weg maar ook daar is het druk. In dorpjes staan we stil en ik begin me steeds meer te realiseren dat we na nu al bijna 12 uur in de auto te hebben gezeten we dit optreden (het enige goed betaalde optreden van de twee concerten die we dit weekeind in Duitsland spelen) gaan missen.
Het is 8 uur en we bellen de club. We mogen iets later beginnen. Het volgende uur bellen we om het kwartier de club opnieuw en proberen onze aanvangstijd telkens met 10 minuten te verlengen. Het lukt en de wegen worden leger.
Het laatste stuk snelweg (nog steeds 80 km) raas ik met het zwenkende stuur en stijve schouders door.
We komen om 5 voor 10 bij de club, bijna anderhalf uur later dan dat we moesten beginnen maar het publiek zit er nog en we spelen een goede lange set. Wat een dag.

This entry was posted on Saturday, April 26th, 2008 at 8:20 am and is filed under Joost Lijbaart, Wired Paradise in Germany, all. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.