Today we gave a workshop at the India International Centre. A beautiful complex for international cultural and intellectual activities. It has a guesthouse, a library and various places to have concerts, workshops and events. We did an extensive workshop today, Jazz history in the morning, a workshop about jazz instruments in the afternoon and a listening jazz workshop tonight. I was amazed how interested everybody was in the tiniest details, even people with little musical knowledge had great interest in the theory for harmony and such. Interesting debates and lively discussions about Jazz right here in Delhi.

Today we traveled back to New Dehli to play a concert tonight at the Jazz club. Both Yuri and Joost are feeling quite sick. I am suprised I am still OK, last time I was here I remember I was sick after 2 days until 2 weeks after I came back.There was no taxi available so reluctantly we agreed to take this Riksha. The driver was really very nice and he drove slowly. The bass was on top without any ropes. And Joost and I plus our luggage were in the backseat. It was quite funny Although pretty risky.For my birthday Joost gave me the book ‘Holy Cow!’ which I am reading now. I recognise a lot of it. India shows the worst and the best in people. 36 percent of the people live for less than 1 $ a day. You always need to be on your tows here, look for your belongings and for people who try to hassle you but at the same time there are many very friendly and helpful people everywhere. It is sometimes hard to know who to trust and who not to trust.This driver turned out to be a great guy and we had a good time. Now we are at the India International centre for a couple of days. We have a concert tonight, workshops all day tomorrow and 2 more concerts on the 1st and 2nd of April.

We rijden de stad uit. We passeren stalletjes met bloemen, eten en felgekleurde sari’s. Overal zijn mensen, wonen mensen. In tentjes langs de weg of gewoon op straat. Midden in een dor landschap met hier en daar een koe die tussen hopen vuilnis scharrelt op zoek naar iets eetbaars slaan we plotseling linksaf een landweggetje op. Het lijkt alsof we over een kerkhof rijden. Langs scheef gezakte grafstenen komen we bij het huis wat beschikbaar is gesteld door een Indiase tabla speler. Samen met zijn vrouw, een Française en hun twee kinderen woont hij hier al twaalf jaar. Achter het huis is een grote lege witgepleisterde ruimte waarin wat vloerkleden liggen. De muzikanten met wie we graag wilden spelen zijn er allemaal inclusief de twee danseressen die morgen mee zullen doen. (more…)

from left to right:
Babita and Lachmi, the dancers
Dara Khan the Sufi singer
Gahzi Khan, leader, translator and player of khartal (kind of castagnettes)
Goram Khan plays dholak (percussion)
Kheta Khan plays morchang (mouthharp)

Sajjan Dasji, father of Sumita, plays tambura and dances.
Shamsuddin plays sarangi (bowed string instrument)
Sherukhan Langa plays Algoza (a double windinstrument)
Sumer Das plays manjiri (little bells)
Sumitra, our wonderful singer who accompanies herself on a little organ

The day of the concert. We had our final rehearsal today with the folk musicians from Rajasthan and at night we played a magical concert in the Amber Fort in Jaipur. Here are some impressions of the rehearsal and soundcheck. A video and pictures of the concert will follow.

Today we met the singer Sumitra we saw on a video at the office of the organiser. We were so impressed we asked him to invite her for our concert. She came along with her father and her brother and some other family members

The Stage at Amber fort was one of the most beautiful settings we ever played in.

Today Joost and I walked in the center of Jaipur. It’s a beautiful city, people call it the pink city.

This is the beautiful Palace of windows. The Maharadji would sit in such a place that he had a natural air conditioning created by opening strategically placed windows which would cause a draft.

(more…)

Today we had a rehearsal with the musicians and dancers of our concert tomorrow. It was realy inspiring. A Sufi singer, a percussionist, a flutist, a string instrument. All instruments I hadn’t seen before. And don’t ask me the names now. Hopefully

I will learn this tomorrow.

Na een busreis van 5 uur komen we om half 1 s’nachts aan in Jaipur. Ik ben kapot maar blij dat we weg zijn uit Delhi. Een tournee beginnen met een slecht hotel en een dag waarbij we 5 afspraken hadden om alle plekken waar we in Delhi gaan spelen te bezoeken is niet ideaal.
De bus stopt op een pleintje waar we worden afgehaald door twee studenten die voor het festival werken. Ik zie koeien en een paar kamelen rondlopen. Handkarren en riksja’s. Ja, ik ben in India.

De volgende dag luisteren we op een grasveld naar allerlei Radjastaanse muzikanten. Sommigen zien er fantastisch uit met felgekleurde tulbanden, omslagdoeken en ringen. Een man draagt zelfs een lang zwaard met zich mee. Ik weet bijna niets van de muziek van Radjastan maar wat we horen klinkt erg toegankelijk. Sommige ritmes hebben iets van Noord Indiase muziek. Een man die wat bozig kijkt en duidelijk de leider is speelt af en toe mee met een soort langwerpige castagnetten. Veel van de instrumenten die ze spelen heb ik nog nooit gezien. Een klein tonnetje met een vel. Aan dat vel is een snaar gespannen waarlangs ze met een plectrum spelen. Het klinkt een beetje als een slaggitaar met een wah wah pedaal. Een man speelt op twee fluiten tegelijk. Eén fluit geeft een grondtoon en met de andere speelt hij de melodie. Er is een instrument dat een beetje op een doedelzak lijkt en een kleine toeter die klinkt als het instrument waar Joe Zawinul in de jaren ‘80 wel eens op speelde: een soort elektrische melodica.

Today we had our first meeting with musicians from Rajastan. Many local musicians showed up and played. It was a wonderful experience to hear all this music and instruments, most them we’ve never heard or seen before. Tomorrow we will rehearse with some of these musicians for a concert on friday at the Jaipur Festival.

Selecting musicians from such a large group is not easy although we always seem to agree immediately. Besides the playing, the most important thing for us is their eyes, the way they look at us and at each other. Communication and reaction are all in the eyes and body language. We’ll hear some more musician’s tonight and tomorrow.

Still something to get used to. Cows in the street. Probably treated better than most people in India. The Holy Cow.